Innan 31. januar neste år må kommunale og statlege helseføretak ha inngått avtaler som skal sørgje for at kriteria for den mykje Samhandlingsreformen blir ivaretekne.
Samhandlingsreformen vil føre til at kommunane skal ta eit større ansvar for den fysiske og psykiske helsa til innbyggjarane sine. Ein del av tenestene som sjukehusa tidlegare har hatt ansvar for skal overførast til helseføretaka i kommunane.
Den største endringa i pengestraumen i Helse-Norge er at kommunane får eit delvis ansvar for å betale for staten sine sjukehus. Kommunane vil få 13 milliardar kroner av staten – men kommunane bind seg ikkje til å bruke pengane på helse.
Det var dåverande helse- og omsorgsminister Bjarne Håkon Hanssen som fekk fleirtal i Stortinget for Samhandlingsreformen sommaren 2009. Reformen kjem til å påverke 200 000 tilsette i kommunale og statlege helseføretak.
Det har blitt peika på mange utfordringar med å klare å gjennomføre Samhandlingsreformen både av kommunane sjølve og fagforbunda til dei yrkesgruppene reformen vil omfatte. Hos Dagens Medisin kan du lese nokre av tankane og bekymringane til fagforbunda. I Aftenposten kan du lese om kva reformen eigentleg betyr.
Samhandlingsreformen trer i kraft frå nyttår, og med dette følgjer ei rekke nye vedtak i lover og forskrifter, skriv Kommunenes Interesse- og Arbeidsgiverorganisasjon (KS). Ei samarbeidsavtale mellom dei statlege og kommunale helseforetaka skal inkludere følgjande: Semje om kva helse- og omsorgsoppgåver forvaltningsnivåa er pålagde ansvaret for og ei felles oppfatning av kva tiltak partane til ei kvar tid skal utføre, retningslinjer for sjukehus-innlegging, retningslinjer for samarbeid om utskrivningsklare pasientar som ein antar har behov for kommunale tenester etter utskriving frå institusjon og nye beredskapsplanar og planar for akuttmedisinsk kjede.
Det er kommunestyret i kommunane som inngår samarbeidsavtalene.
