«Nynorsk er det største tullet jeg noensinne har vært borti, hvorfor har ingen kommet med forslag om valgfrihet før nå? Jeg vil gjerne ha muligheten til å fjerne nynorsk karakteren min fra vitnemålet, kunne heller hatt bilde av en ku på vitnemålet, enn nynorsk.»
Slik lyder ein av fleire hundre kommentarar på VG-nettet etter at Atle Hamar hevda i ein kronikk at det berre er nynorskfolk som det er lov å diskriminera i Noreg. Som ein annan uttrykte det: «Ikke alle sitter i skauen med nisselue og heier paa Ivar Aasen!!» Så Hamar makta ikkje å dempa skamkallinga.
Kva skal me gjera for at fleire får forståing for og lyst til å skriva nynorsk? Det er iallfall viktig å formidla at nynorsk er eit vanleg språk, godt brukande på alle livsområde, ikkje eit slag merkeleg fjøslatin. Får vi ikkje fram den bodskapen, blir nynorskinnlæringa fort ei plage. Dersom fleirtalet av norske elevar synest nynorsk er pyton, verkar det i lengda inn på korleis dei 13 prosentane som skriv nynorsk, ser på seg sjølve. Ei undersøking i 2010 synte at mange nynorskelevar skreiv bokmål når dei var på Facebook eller andre sosiale medium. Dei ville ikkje stikka seg ut med å skriva dette lågstatusspråket.
Eitt tips til skulen kan vera at også sidemålselevane får begynna tidleg å lesa og skriva nynorsk. Eit anna tips kan vera å bruka stoff som er skrivne av populære artistar og kjendisar. Eit tredje poeng kan vera at i staden for å skriva tradisjonelle oppgåver eller driva med utfyllingsoppgåver kan elevane i fyrste omgang få leika seg med å skriva nynorsk på Facebook, dei kan parvis få i oppgåve å laga eit ordskifte på e-post, dei kan laga debattinnlegg til Norsk Barneblad eller lokalavisa, dei kan laga teikneseriestriper med tekstbobler eller skriva dikt eller rapp på nynorsk. Det å skriva litt nynorsk ofte er nyttigare enn å skriva ein lengre tekst ein sjeldan gong. Derfor kan de lærarar gjerne oppfordra elevane til å skriva ein blogg på nynorsk, anten privat eller på nettet.
Men same kor ein snur og vender det: Det kjem fyrst og fremst an på læraren og kva holdningar og engasjement han eller ho formidlar. Har elevane dine nynorsk som hovudmål, minn dei på for eit flott språk dei får med seg, og kvifor. Og har elevane dine nynorsk som sidemål: Ta med sidemålssaka når de diskuterer toleranse og diskriminering!
