Politikarane kan få meir ut av nynorskorganisasjonane enn dei gjer i dag. – Vi kan hjelpe med så vel lov- og regelverk som med enkeltsaker, seier Vidar Høviskeland i LNK.
Landssamanslutninga av nynorskkommunar har god kontakt med folkevalde på nasjonalt, fylkes- og lokalnivå. Som oftast blir dei rådspurde om saker som gjeld kultur og skule, men det kjem òg spørsmål som gjeld kommunepolitikk på andre område.
LNK er ein av fleire organisasjonar som har nynorsk som eit satsings- og interesseområde. Ei rundspørjing hjå organisasjonane viser at mange allereie har ein viss kontakt med politikarar på lokalt så vel som statleg nivå. Men her er stort rom for forbetringar.
Språk og kultur
Nasjonalt Garborgsenter og Haugesenteret opplever ikkje noko stort press frå folkevalde som ønskjer råd og informasjon, men båe organisasjonane meiner at dei har kompetanse som kan kome politikarar til gode. Det kan dreie seg om å knyte den nynorske kulturen opp mot den yngre generasjonen eller noko så konkret som språkleg rettleiing.
Det Norske Samlaget har ein viss kontakt med sentrale politikarar. No er ikkje Samlaget først og fremst ein nynorsk interesseorganisasjon, men sjefsredaktør Tove Lie seier at dei blir rådspurde både om bokbransjen og om språkpolitikk. Ho meiner politikarane bør kjenne til nynorskrørsla, men at organisasjonane sjølve også må synleggjere at dei er ein viktig ressurs.
Ikkje peikefinger
Ho får langt på veg følgje av Håvard B. Øvregård, leiar i Noregs Mållag. Mållaget opplever at det hovudsakleg er politikarar på nasjonalt nivå som vender seg til dei. Som oftast handlar det om å få fakta om vilkåra for nynorsken i forvaltninga, i skuleverket og liknande. Øvregård er oppteken av at det finst kunnskap i nynorskrørsla som dei folkevalde treng.
– Men det viktigaste er å kome med innspel til folkevalde som gjev dei løysinga på politiske utfordringar, i staden for å berre peike på kva som er gale, seier mållagsleiaren.
