Øystein A. Vangsnes trur på Bergen som ein nynorsk hovudstad. Sommaren skal han bruke på ferie og feiringar.
Namn: Øystein A. Vangsnes
Alder: 43
Yrke: Språkforskar
Brukar sommaren til: Ferie og feiringar. Eg og familien skal farta litt rundt på Helgeland, vera på familiehytta på Sørlandet og litt i Sogn. To bryllaup og ein femtiårsdag står på programmet mot slutten av sommaren.
Kva er ditt forhold til språk? Eg har eit nært forhold til språk – det er jo jobben min. Eg har nok alltid vore oppteken av språk. Då eg var liten, likte eg å høyra på Nyheiter på samisk sjølv om eg ikkje forstod eit kvekk, og med oppvekst i ein dialektblanda familie, dels på Austlandet og dels i Sogn, fekk eg truleg tidleg eit medvite forhold til skilnader mellom ulike former for norsk også. Eg går for å ha eit forholdsvis godt språkøyra og eg likar både å læra nye språk og å utøva dei språka eg kan.
Kva meiner du er den største utfordringa til nynorsken framover? Den største utfordringa ligg i å styrka nynorsken i folketette område på Vestlandet. Etter kvart som byar som Bergen, Stavanger og Ålesund veks og omlandet kring dei blir meir urbaniserte, aukar presset mot å endra opplæringsmålet i skulane frå nynorsk til bokmål. Det er viktig å synleggjera for tilflyttarar til desse omlanda at nynorsk har vore ein del av den lokale identiteten og at det er mykje å vinna på at det fortset slik. Ein bør òg leggja vinn på å løfta fram nynorsken i byane, t.d. gjennom å etablera tydelege og synlege nynorske kulturuttrykk der. Bergen bør, som Vestlandets hovudstad, gjerast til nynorskens hovudstad – det vil både byen, Vestlandet og nynorsken vinna mykje på.
Burde ein forske meir på nynorsk og språkutvikling? Det er ingen grunn til å ikkje forska på det og det er mange grunnar til å gjera det. Den viktigaste grunnen er at ein veit særs lite handfast om korleis oppvekst med nynorsk skil seg frå oppvekst med bokmål. Og det er mange forhold ein kan ta tak i. Ein ting er å sjå den norske tospråkssituasjonen i lys av utviklingsmessige fordelar ein kjenner til frå den internasjonale tospråklegheitsforskinga. Eit anna forhold er korleis nynorsk oppvekst eventuelt styrkjer lokal identitet og sjølvkjensle annleis enn bokmål. Og eit tredje forhold kan vera å undersøka korleis nynorsk oppvekst i pressområde og elles har ein negativ effekt til dømes gjennom stigmatisering eller opplevd meiningsløyse.
