Haakon Øvreseth (15) har gått på spansk skule og lært valensiansk i fleire år. Han trur ikkje han får bruk for det nokon gong.
Familien Øvreseth flytta til Torrevieja i Spania då Haakon var fire år. Han byrja på spansk skule like etterpå. Undervising i valensiansk fekk han frå fjerde klasse. Valensiansk er offisielt språk i Valencia-regionen, og mykje av offentleg informasjon, skilt og andre ting blir trykte på både kastiljansk og valensiansk. Lingvistar kallar valensiansk ein dialekt av katalansk, men folk i Valencia-regionen legg vekt på at det er eit eige språk. Torrevieja ligg heilt sør i regionen. Valensiansk er mindre brukt her enn rundt storbyen Valencia og i nord, der Valencia grensar til Catalonia.
– Me hadde 3-4 timar valensiansk i veka, men fekk mykje meir opplæring i kastiljansk. Det var også kastiljansk som blei brukt i andre fag. Eg høyrer ikkje mange som snakkar valensiansk her i Torrevieja, og dei spanske medelevane mine kunne heller ikkje språket før me fekk undervising i det, fortel Haakon.
Haakon, som stort sett har spanske vener og spelar på spansk fotballag, snakkar flytande kastiljansk, men kan ikkje seia det same om valensiansk.
– Eg kan sjå nyheitssendingar på valensianske TV-kanalar og forstå kva dei seier, men ikkje stort meir. Det er stor skilnad på kastiljansk og valensiansk, seier Haakon, og legg ikkje skjul på at valensiansk var eit upopulært fag blant elevane.
– Det blir som med sidemålsundervising heime i Noreg. Elevane spør «kvifor må me lære dette, me får jo aldri bruk for det.» Svaret frå lærarane var stort sett at det berre var noko me måtte gjennom, fortel han.
Dei tre siste åra har Haakon Øvreseth gått på den norske skulen i Rojales, ein av fleire norske skular i Spania. Han har bokmål som hovudmål, men tykkjer ikkje nynorsk sidemål er noko problem.
– Dei to målformene er veldig like. Når du kan den eine, går det ganske greitt å lære den andre. Det er verre med valensiansk. Eg tvilar på at eg nokon gong får bruk for det, seier han.
