Harneshaug studerer statsvitskap ved NTNU og meiner ein må nedprioritere sidemålet i grunnskulen, og konsentrere seg om hovudmålet.
– Elevane i kjerneområda må oppfatte nynorsken som deira skriftspråk, og setjast i stand til å meistre han, skriv han.
Han meiner for det første at elevane i vidaregåande må halde fram med hovudmålet i norsktimane, i tillegg føreslår han to nye valemne, norske skrivemåtar det første året og sidemål det andre året.
– Det eine byggjer på det andre. Første året får elevane kunnskap om ulike skrivemåtar i norsk, og utprøving for å styrkje medvitet. Andre året får dei lære sidemål. Ekstra språkkompetanse bør sjølvsagt gje ekstrapoeng ved opptak til einskilde utdanningar, nett som realfagspoeng, meiner Haneshaug.
For det andre legg han vekt på at einskilde utdanningar bør krevje og utvikle språkkompetanse i begge målformer, og at ein bør krevje utvida språkkompetanse i særskilde yrke.
– Eg ser for meg at desse tiltaka vil gjere nynorskundervisninga meir givande for både lærarar og elevar. Kanskje vil hatet forvitre, og statusen vekse? Nett no brukar ein mykje energi på å presse nynorsken på dei som ikkje vil ha han. Eg er redd ein gløymer at folket i kjerneområda blir freista av bokmålet, og at fleire og fleire vel det i staden. Kva skjer då? Jau, det rotnar på rot, begge stader.
